بودند كه بر يهوديان تسلّط يافته و آنان را مجازات سختى چشاندند امّا مسلمانان چنان رفتارى با آنها ننموده ، بلكه تنها بر نيروهاى نظامى آنها پيروز گشتند و سپس زندگى در سايهء دولت اسلامى را از آنان پذيرفتند ، كه با برخوردارى از آزادى و حقوق خود در قوانين اسلامى ، جزيه بپردازند . امّا پاسخ : اينكه آنها را بدترين عذاب چشانيدند ، به اين معنى نيست كه پيوسته آنها را كشته و يا آواره و زندانى نمودند ، آن چنان كه بيشتر حكومتهايى كه پيش از اسلام بر آنان تسلط يافتند ، اين‌گونه عمل كردند ، بلكه به اين معنى است كه آنها از لحاظ نظامى ، سياسى ، تسليم آن حكومتى گرديدند كه خداوند بر آنان مسلّط ساخت اگرچه مسلمانان در آزار و كيفر يهوديان ، از ديگران ملايم‌تر بودند ، امّا مصداق تسلط بر يهوديان ، و كيفر نمودن آنان مىباشند . و گاهى نيز گفته مىشود : بلى تاريخ يهوديان تطبيق اين وعدهء خدا را بر آنها گواهى مىدهد ولى در عصر حاضر كه يك و يا حداقل نيم قرن بر آنها سپرى گشته ، كسى كه آنان را مجازات و كيفر دهد بر آنان مسلّط نشده ، بلكه آنان بيش از نيم قرن است يعنى از سال 1936 م . بدترين شكنجه‌ها را در فلسطين و ديگر مناطق به مسلمانان روامىدارند ! اين قضيه را چگونه مىتوان تحليل نمود ؟ پاسخ اين است كه : اين دوره از تاريخ زندگى يهوديان جدا به حساب مىآيد ، زيرا اين همان دورهء بازگشت قدرت آنهاست كه خداوند در سورهء إسراء به آنان وعده فرموده است ؛ « سپس پيروزى شما را بر كسانى كه آنان را عليه شما برانگيختيم برگردانده و به شما اموال و فرزندانى را عطا كرده ، و شما را از يارانى بيش از تعداد آنان برخوردار نموديم تا با همكارى شما بر ضدّ آنها بستيزند . » بنابراين ، اين دوره خارج از وعدهء كلى تسلط بر آنهاست تا اينكه وقت كيفر و مجازات دوم بدست مسلمانان فرارسد . در اين زمينه روايات زيادى از امامان عليهم السلام رسيده كه اين وعدهء الهى نيز بدست مسلمانان انجام مىپذيرد ، در همين خصوص صاحب مجمع البيان ، در تفسير آيهء ياد شده ، اتفاق‌نظر مفسران را بر اين معنى بيان كرده و فرموده مراد از آن نزد تمام مفسرين ، امت پيامبر اسلام حضرت محمد ( ص ) مىباشد ، و همين معنى از امام باقر ( ع ) نقل شده ، و علىّ بن ابراهيم قمى ، در تفسير خود آن را از ابى الجارود ، از امام باقر ( ع ) نقل نموده است .